Henk, een aantal herinneringen aan jou…

Samen Toby uitlatenHenk, ik zeg Henk want wij noemden jou Henk. Papa vond je zo stom klinken en meestal noemden wij jou papa als we iets van jou moesten en dan wist jij al hoe laat het was.
Henk, als ik terugkijk op mijn leven met jou dan is één van mijn eerste herinneringen met jou, dat  we samen onze hond Toby ging uitlaten. Toby trok nogal aan de riem, waardoor de hond het kleine meisje uit ging laten, dus meestal liep ik vol trots naast jou terwijl jij de riem vast hield.

Henk, je hebt mij leren fietsen,  toen ik nog wat  kleiner was gingen wij ook wel eens wat verder fietsen zoals naar Bussloo met mama of Opa Bobbink. Ik ben ook twee keer met jou op fietsvakantie geweest. Eén keer met het hele gezin naar Didam en later nog een keer met alleen Juliette erbij. We zijn een klein stukje door Nederland gefietst en onderweg zijn we nog op bezoek gegaan bij Jantine in Lunteren.  Ik vond dit heerlijk, iets speciaals wat we konden delen met zijn drieën.
Wandelen in BelgiëHenk, jij wandelde ook graag, de laatste tijd veel met Jantine maar al die jaren dat wij nog thuis woonden ook met ons. Het liefst liep je in je vrijetijd ook de hele tijd op je wandelschoenen en ik kan mij nog vele vakanties herinneren dat we samen de bergen in Frankrijk beklommen.

Henk, jij nam ons nooit mee naar pretparken maar wel naar museums of kastelen in Frankrijk. Als gezin haalden wij ons plezier ook uit een dag winkelen of naar de Ikea met elkaar. Als kind wist ik dan ook als we in Arnhem gingen winkelen, dat als we maar hard genoeg zeurden je ons daarna altijd mee nam naar de MC Donalds, nog steeds eet ik daar het liefst en denk ik altijd terug aan de momenten dat we daar met ons gezin zaten.

Henk, je was ook een fanatieke kanoër. Helaas door je ongeluk van een paar jaar geleden kon je het een tijd minder goed en kwam het er nu niet meer van om op het water te gaan. In het verleden hebben wij samen met Bruno ook een hele tijd op kanoën gezeten. Elke zondagochtend ging je met ons en de anderen jongeren het water op. Jij leerde ons allemaal hoe we ons moesten redden als de kano om zou slaan en maakte tochtjes met ons over de IJssel. Jij hebt altijd van de IJssel en het water gehouden. Je hebt dan ook je hele leven altijd een vijver gehad, ook in Warnsveld. Hier was je altijd druk mee, ik vond het dan ook altijd heel leuk als ik mocht helpen met de vissen voeren.

Dagje uitHenk, samen deelden we ook de passie voor muziek. Ik luisterde toen ik klein was altijd naar de oude cassette bandjes van jou en cd’s zoals Beverly Craven. Toen ik wat ouder werd leerde ik ook andere muziek kennen die jij misschien niet altijd even goed kon waarderen. Toch is onze smaak nooit veel anders geweest en als we dan een nieuwe artiest hadden ontdekt of een mooi nummer, vond de ander dit vaak ook gelijk heel mooi. Ik kan mij nog herinneren dat toen ik Corinne Bailey Rae draaide op mijn kamer, jij riep vanaf je werkkamer, zet maar harder dan kan ik ook mee luisteren!
We hebben samen ook nog een hele tijd op djembe gezeten en jij had ook een didgeridoo waar je wel mee overweg kon.
Met het gezin op vakantie naar Frankrijk luisterde we ook altijd muziek, iedereen mocht om de beurten een cd uitkiezen, helaas voor Henk koos Bruno een periode lang vaak de cd van Eminem uit, maar meestal werd er wel muziek gedraaid die iedereen leuk vond. Zo zongen we met de cd van Willem Wever mee die Juliette had uitgekozen of met de cd van Anouk die ik had uitgekozen. Maar waar iedereen bij mee zong waren toch de cd’s van BLØF of Acda en de Munnik. Nog altijd krijg ik een vakantie gevoel als ik op de auto radio een nummer van Acda en de Munnik voorbij hoor komen.


Tijdens mijn diploma uitreikingHenk, jij was leraar aan de HAN. Het fijne van een vader die zelf op de Hogeschool lesgeeft is dat hij veel verstand heeft van verslagen. Daarom kan ik mij niet voorstellen dat ik mijn opleiding net zo goed had afgerond of überhaupt had afgerond als ik zijn steun niet had gehad. Uren lang, in verschillende jaren, ‘ik ben een zo’n lang studeerder’, hebben we samen achter jou bureau gezeten en zitten zwoegen op de juiste spelling, zinsbouw, literatuur en tekstinhoud. Door jou wist ik eindelijk hoe ik die stomme SMART doelen zelf moest schrijven. In Februari heb ik dan ook eindelijk mijn diploma gehaald van de SPH en ik vond het super fijn dat wij dit samen nog hebben kunnen delen en vieren.

Henk , tijdens mijn studie heb ik met, inmiddels mijn verloofde, George een huis gekocht. Het huis van Opa Bobbink, het huis waar jij bent opgegroeid. Elke keer als je bij mij op bezoek kwam was je zo trots. Elke keer vertelde je weer, wat hebben jullie toch een mooi huis!

Henk…… nee Papa…. waar ben je nou?

Lieselotte

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijke gebeurtenissen. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Henk, een aantal herinneringen aan jou…

  1. Filiz schreef:

    Lieve Lies,

    Jouw verhaal is zo mooi, zo droevig maar vol trots. En zo ben jij altijd geweest. Altijd ben jij trots op je familie geweest. Ik weet nog dat we een keer lekker zaten te kletsen en dat jij vertelde wat je vader deed en waar hij nog mee bezig was. En weet je wat jij toen met een heel blij gezicht en je mooie pretoogjes tegen mij zei? “Mijn vader is eigenlijk best wel heel erg slim!” Zo trots op jouw vader, maakte mij ook blij. Zo hoort een gezin te zijn! Ik heb heel leuke gesprekken met Henk gehad elk jaar weer op jouw verjaardag en ik zal die gesprekken zeker missen. En als ik op de HAN Campus loop zal ik jouw vader missen die altijd tegen mij zei: “En jij kwam toch uit Twente?” Waarop ik antwoorde:”Uh…ja….hoor je dat nog steeds zo goed???” Een kleurrijk persoon is Henk voor mij. Liefs aan de hele familie en veel sterkte.

    Filiz Kirikiri ;)

Reacties zijn gesloten.