In memoriam

HenkHieronder kunt u, berichten, gedachtes, herinneringen, verhalen aan Henk of over Henk achter laten. We zullen deze verhalen koesteren zodat wij later en de toekomstige (klein) kinderen ook weten hoe bijzonder Henk was.

Wilt u dat het bericht niet online komt te staan, vermeld dit dan onder uw bericht.

Liefs Jantine, Lieselotte, Bruno, Juliette, George, Karlijn & Jorrit

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijke gebeurtenissen. Bookmark de permalink.

7 Reacties op In memoriam

  1. Robert Westra schreef:

    Dag Jantien en kinderen,

    Tijdens het diner van 27 juni jl waarin we als opleiding het jaar afsluiten hebben Henk en ik tijdens het vrolijke diner een zwaar en ook licht gesprek.

    Het gaat over dood gaan, dood zijn en dood blijven en de rust en onrust die dat trio oproept bij velen.

    ‘Ha ha is de reactie van Henk, ik ken en herken dat wel Robbie’ zegt Henk. Als Henk zich relaxed voelt, noemt hij me vaak Robbie.

    ‘Kijk jongen’ zeg je. Ik zit klaar voor een college Henk Bobbink. En er volgt een flitscollege, alsof de wijsheid van 5 boeken in 3 regels worden samengevat: Je noemt mijn naam en zegt: ‘kijk er zijn voor iedereen een paar onderwerpen die wezenlijk zijn in haar of in zijn leven. Welke en ten opzichte van wie? Dat is natuurlijk aan jou zelf he….. want daarin ben je vrij’.

    Ik herhaal de woorden in mijn hoofd en dan doceer je verder.

    ‘Als je bij die onderwerpen geen spijt hebt, dan kan je in alle rust sterven’.

    ‘Henk”, vraag ik, kan jij in alle rust sterven’? Je neemt een paar slokken rode wijn, kijkt me vanachter je brilleglazen indringend en lachend aan en antwoord, ‘jazeker, ik heb geen spijt …begrijp je’?

    Ik knik en jij en ik pakken ons glas en we proosten ….

    Proost Henk Bobbink

  2. Sietske vd Veen & Heleen van Dijk schreef:

    Beste Jantine en kinderen,
    Op vakantie in de Drome waren we afgelopen maandag in Bedoin op bezoek bij vrienden op de camping. Daar hoorden we iets over een ongeluk om de Mont Ventoux waarbij iemand uit de buurt van Zutphen om het leven was gekomen. De naam Henk Bobbink viel. Huh….Henk Bobbink???? Wat speurwerk op internet maakte duidelijk dat het de Henk Bobbink was die we kenden en dan met name van vroeger…zeg maar zo’n 30 jaar terug van de kroeg Camelot, voorheen het Winkeltje.
    Wat hebben we veel met hem gelachen. Echte kroegtijgers waren we toen. Henk herinneren we ons als een man met heel veel humor en in die tijd driftig op zoek naar een vriendin. En ineens was ze daar…Jantine. Het geluk spatte er van af. We gingen nog op kraamvisite bij de eerste dochter, maar daarna verloren we elkaar zo goed als uit het oog. Op nog een enkel contact op de VS de Berkel na. Het zijn ‘oude’ herinneringen, maar toch willen we jullie laten weten dat we met jullie meeleven en jullie alle sterkte toewensen voor de komende tijd.
    Hartelijke groet van
    Sietske van der Veen
    Heleen van Dijk
    Sahune (Fr)/Zutphen

  3. Christine Kuiper schreef:

    Lieve Jantine,

    Ik kan me bij de vorige schrijfster aansluiten, ook wij hebben elkaar al meer dan 20 jaar niet gezien. Henk en je kinderen heb ik zelfs nooit ontmoet.
    Af en toe hoorde ik een bericht over jullie van mijn zus of ouders.
    Zo ook zaterdag 3 augustus, mijn vader was hier even en vertelde dat jouw vader hem die ochtend had gebeld en dat hij meteen al aan z’n stem had gehoord dat er iets heel erg mis was. Het was ook niet de eerste keer dat er een dergelijk telefoontje kwam vanuit Almen.
    Ik wens jou heelveel kracht en lieve mensen toe.
    Gelukkig hebben jullie heel veel mooie herinneringen.

    Heel veel sterkte!

    Christine Kuiper

  4. Joost Vos schreef:

    Henk,
    Makker van de wintercamps. Dwarsdenker. We kennen elkaar van het gezamenlijk streven om nieuwe wegen te vinden in de zorg voor kwaliteit. Jij was kritisch, de luis in de pels, soms op het cynische af. En altijd kantelde de spiegel. Keek je naar jouw eigen rol en jouw eigen bijdrage. Net zo kritisch en onvermijdelijk gevolgd door die bulderende lach en vaak ook door een briljant idee en de bereidheid om stug door te gaan om met jouw werk een bijdrage te leveren.
    We bouwden en toren van Baarlo en speurden vandaar naar perspectieven op kwaliteit. We zongen de balade uit volle borst. Ik had zo graag jouw proefschrift gelezen.
    Wat maak je me nou?
    Joost Vos

  5. Bart van de Ven schreef:

    Gisteren hoorde ik het pas. Met direct dat onwezenlijke gevoel tussen ongeloof en kan niet. Maar het kan dus wel…

    Ik ken Henk pas sinds het laatste Wintercamp. Maar sommige mensen hebben dat; een ongelofelijke uitstraling. Rust, vertrouwen, wijsheid en humor. Allemaal in één man en direct aanwezig.

    Ik heb je maar een paar dagen gekend Henk. En nu ik dit schrijf komt natuurlijk de reclame in mijn hoofd: Het waren twee fantastische dagen! En wat kan ik daar nou nog aan toe voegen?

    Ik heb geen idee waar je nu bent. Maar ik hoop dat het je daar goed gaat. Wij gaan hier door. Maar niet zonder op zekere tijden aan jou terug te denken.

    Bart

  6. Niek de wit schreef:

    Toen ik dit hoorde stond ik perplex. Henk Bobbink is overleden. ik heb een dikke week de reactie voor me uit geschoven omdat ik domweg niet weet wat te schrijven. als we elkaar ontmoetten bij diverse spirituele happenings, was er absoluut geen gebrek aan woorden. Maar nu in tegenstelling wel. Er zijn genoeg gedachten en herinneringen, maar de woorden komen nu niet. Misschien omdat ik een uitdager mis, iemand die met een stalen stelligheid zaken uiteen kan zetten en er later met dezelfde zekerheid weer vanaf kan stappen als de argumenten juist zijn bevonden na een uitgekiende weging. Een man van het hart die na een hartsingeving veel woorden vindt om te verklaren of uitdagen. De hartsenergie is er zeker, maar nu zonder pringende ogen en scherpe woorden. Ik heb van erg veel genoten en veel geleerd van de samenkomsten met het koppel Henk & Jantine en van t koppel Jantine & Henk. Bij Henk had alles een reden en alleen al daarom zal dit ook zeker een reden hebben en ik hoop dat Henk die alsnog aan zijn gezin kan geven, maar dan dit keer zonder woorden. Ik wens jullie erg veel inzicht, berusting, ventilatie, liefde en doorzettingsvermogen toe. Groeten uit het hart, Niek

  7. Jeanine Evers schreef:

    Ik hoor net tot mijn verbijstering van het overlijden van Henk. Ik ben er stil van… Henk zat in juni bij mij in een tweetal cursussen, daar ken ik hem van. Zeer belezen, nadrukkelijk aanwezig en kritisch, een fijne cursist. Maar bovenal: zo ontzettend levend! Het is dan ook een schok mij te realiseren dat hij er niet meer is, ik kan er nauwelijks bij. Ik wens jullie, zijn geliefden en familie heel veel sterkte in de ongetwijfeld zware tijd die jullie momenteel doormaken.

Reacties zijn gesloten.